Atıksız yaşam neden sadece mutfakta başlamıyor?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Bir süredir dünyanın farklı yerlerinde benzer bir görüntü çoğalıyor.

Daha küçük evlerde yaşamaya çalışan insanlar, yanında bez çanta taşıyanlar, markette cam şişe arayanlar… Şehirden birkaç günlüğüne uzaklaşabilmek için aylar öncesinden yer ayırtanlar.

Eskiden “lüks” denildiğinde akla daha gösterişli bir hayat gelirdi. Şimdi ise insanlar yavaş kahvaltılara, temiz içerikli gıdalara, biraz olsun nefes alabilecekleri alanlara yatırım yapıyor. Sessizlik bile artık planlanan bir ihtiyaç haline geldi.

Bunu yalnızca bir trend gibi okumak bana eksik geliyor.

Çünkü dünya uzun zamandır yalnızca çevresel değil, zihinsel bir yoğunluğun içinde yaşıyor. Belki de bu yüzden bugün atıksız yaşam dediğimiz mesele, yalnızca mutfakta başlayan bir dönüşüm değil; hayatla kurduğumuz ilişkinin yeniden düşünülmesi.

Birleşmiş Milletler Çevre Programı’nın 2024 verilerine göre dünyada üretilen gıdanın yaklaşık yüzde 19’u çöpe gidiyor. Türkiye’de ise her yıl milyonlarca ton gıda atığı oluşuyor. Bu rakamlar artık yalnızca çevresel bir soruna değil, tüketim alışkanlıklarımızın geldiği noktaya da işaret ediyor.

Ama çağın hikâyesi yalnızca çöpe atılan yiyeceklerden ibaret değil.

Bugün insan aynı zamanda dikkat tüketiyor.
Odak tüketiyor.
Enerji tüketiyor.

Sabah gözümüzü açtığımız andan itibaren onlarca bilgiye, yüzlerce görüntüye ve hiç durmayan bir akışa maruz kalıyoruz. Tarihin hiçbir döneminde bu kadar bağlantıda değildik ama belki de hiçbir dönemde bu kadar zihinsel olarak yorulmadık.

Son yıllarda insanların ürünlerin arkasındaki içerik etiketlerini daha dikkatli okumaya başladığını fark ediyorum. Kahvenin geldiği çiftliği merak edenler, kullandığı kumaşın üretim biçimini sorgulayanlar, yaşadığı alanın kendisine nasıl hissettirdiğini önemseyenler…

Bence wellbeing kültürünün büyümesini yalnızca ticari bir alan gibi okumak da eksik olur.

Çünkü mesele bazen gerçekten iyi hissetmeye çalışmak.

Daha doğal gıdalara yönelmek, toprağa temas etmek, biraz yavaşlamak ya da atığını azaltmaya çalışmak… Bunların tamamı insanın yaşam ritmiyle yeniden ilişki kurma çabası gibi geliyor bana.

Bugün Avrupa’da döngüsel ekonomi politikaları büyürken, “slow food” hareketleri desteklenirken ve sürdürülebilir şehir modelleri üzerine milyarlarca euroluk yatırımlar yapılırken mesele yalnızca karbon salımını azaltmak değil. Yeni bir yaşam kültürü oluşturmak.

Çünkü insan yalnızca çevreyi kirletmiyor.
Yaşamın ritmini de yoruyor.

Belki de bu yüzden atıksız yaşam ilk olarak mutfakta değil; insanın kurduğu hayatın içinde başlıyor.

Nasıl beslendiğimizde.
Nasıl çalıştığımızda.
Nasıl dinlendiğimizde.
Ve neyin gerçekten ihtiyaç olduğuna yeniden bakabildiğimiz yerde.

DEMET ADAMHANOĞLU

Atıksız yaşam neden sadece mutfakta başlamıyor

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News