Gazze’deki kadın gazetecilerin “Soykırımın Kadın Tanıkları” panelinde, direnişleri ele alındı

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı tarafından Ankara’da düzenlenen “Soykırımın Kadın Tanıkları: Gazze’de Medya ve Direniş Paneli” kapsamında, “Dünyanın Sessizliğine Direnen Sesler: Gazze’de Kadın Gazetecilerin Direnişi” başlıklı oturum düzenlendi.

İletişim Başkanlığında gerçekleşen ilk oturumun moderatörlüğünü, Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı Uluslararası Medya Koordinatörü Dr. Gözde Kirişçioğlu yaptı.

Oturumda, İnsani Yardım Koordinatörü ve yönetmen Tülay Gökçimen, gazeteci Youmna El Sayed, Al Jazeera’dan prodüktör Hind Touissate ile Yeni Şafak’tan gazeteci Ayşe Betül Kayahan konuştu.

El Sayed, Gazze’de bir kadın olarak gazetecilik yaptığını belirterek, temel bir hak olmasına rağmen Gazze’de gazeteci olarak güvenlik hakkının bulunmadığını söyledi.

Uluslararası gazetecilerin Gazze Şeridi’ne girişinin yasaklandığını ifade eden El Sayed, “Gazetecilerin Gazze’de dünyanın gözü kulağı olması engelleniyor, engellenmek isteniyor.” dedi.

El Sayed, zulmün duyulmasının engellenmek istendiğini vurgulayarak, buna rağmen Gazze’de gazetecilerin ayakta durmaya devam ettiğini aktardı.

Bu uygulamanın savaşın ilk haftasından itibaren sürdüğünü dile getiren El Sayed, dünyanın Gazze’de olup bitenleri duymasını istediğini ifade etti.

Çalıştığı sırada sık sık kendine, “Hayatta kalabilecek miyim? Evime döndüğümde çocuklarımı bıraktığım gibi bulabilecek miyim?” sorularını yönelttiğini ifade eden El Sayed, İsrail ordusu tarafından arandığını, evden ayrılmadığı takdirde evinin bombalanacağının söylendiğini ve bu konuşma yapıldığında ailesinin evde bulunduğunu anlattı.

“GAZZE’Yİ İYİ ANLATAMAZSAK, YAŞANANLAR SİLİK HAFIZAYA SAHİP OLACAK”

Gökçimen, 13 yıl Suriye’de görev yaptığını belirterek, Suriye hakkında hazırladığı belgeselin fragmanına ilişkin değerlendirmelerde bulundu.

Fragman yayımlandıktan sonra yapılan yorumlara değinen Gökçimen, “Fragmanı izleyenler, Suriye halkının neden ülkesini terk ettiğini anladıklarını söyledi.” dedi.

Gökçimen, topraklarını terk etmek zorunda kalan insanları sahada bizzat gözlemlediğini belirterek, aradan 14 yıl geçmesinin ardından insanların bu göçün nedenlerini daha iyi kavradığını kaydetti.

“Gazze’yi iyi anlatamazsak, Gazze’de yaşananların silik bir hafızaya sahip olacağından endişe ediyorum.” ifadesini kullanan Gökçimen, Suriye’de misket bombalarının parçaladığı bedenlere bir anne olarak tanıklık ettiğini aktardı.

Bu tür durumlarda kendini sorumlu ve görevli hissettiğini dile getiren Gökçimen, kadın gazetecilerin Gazze’nin sesini daha güçlü ve daha rahat duyurduğu değerlendirmesinde bulundu.

“FİLİSTİN’İ HAYATTA TUTMAMIZ LAZIM”

Touissate, son iki yıldır Gazze’deki gazetecilerin yaşadığı zorluklara dikkati çekerek, meslektaşlarının ölümüne birinci elden şahit olduğunu söyledi.

Meslektaşlarının ölüm haberini aldığı an yaşadığı zorluğu anlatan Touissate, şunları kaydetti: “Kendinize bu soruyu tekrar tekrar soruyorsunuz, bir hata mı var diye düşünüyorsunuz, ‘belki yaralanmıştır’ diyorsunuz, doğru olmaması için Allah’a dua ediyorsunuz.”

Touissate, Filistin meselesinin canlı tutulması gerektiğini vurgulayarak, “Filistin’i hayatta tutmamız lazım. Bunu paneller ve sergiler aracılığıyla yapmamız gerekiyor. Bu programları düzenleyen mevkidaşlarımız olduğu için gurur duyuyorum.” dedi.

Kayahan, Filistinli gazeteci Najib Nassar’ın hayatına ilişkin anekdotlar paylaşarak, Nassar’ın yazılarında 19. yüzyılın sonlarında siyonizm konusunda uyarılarda bulunduğunu söyledi.

Najib Nassar’ın eşi Sadhij Nassar ile siyonizme karşı mücadele ettiğini dile getiren Kayahan, Nassar’ın gazetede kadınlar sayfasını hazırladığını ve bu alandaki çalışmalarına değindi.